๛วั€ร้า€~B€N

posted on 12 May 2010 11:45 by beniinz33
 

      ในวันแรกที่ผมได้เจอเธอคือในเกมส์ออดิชั่นเป็นเกมส์เต้นที่มีชื่อดังในวงการนักเล่นเกมส์ทุกคน คงไม่มีใครที่ไม่รู้จักเกมส์นี้  ผมเจอเธอในวันที่ 22/03/51  ผมรู้จักกับเธอในวันนั้น ก็เริ่มเล่นกับเธอมาโดยตลอด  เธอชื่อฝน อายุน้อยกว่าผม 2 ปี  2ปีเองนะคับอาจจะเยอะนะ ผมคุยกับเธอและเล่นกับเธอมาตลอดจนวันที่เธอจะแต่งงานกับเพื่อนคนนึง เขาชื่อเบ้น ชื่อคล้ายกับผมมากผมชื่อเบน    ส่วนเบ้นเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาก่อนที่เธอจะรู้จักกับผม  ทุกครั้งที่ผมเข้าไปเวลาเห็นเธออยู่คุยกับเบ้นสองคนผมก็รู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกินในเกมส์เลยละคับ   ตลอดที่เราคบมาโดยใช้เวลาไม่กี่เดือนหรือไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำผมขอเธอแต่งงานในเกมส์ออ  เธอบอกผมด้วยความเสียใจเพราะเธอต้องแต่งงานกับคนที่ชื่อเบ้น เพราะเบ้นเขารู้จักฝนก่อนผมนี่คับ  ชีวิตผมก็แค่ผู้ชายที่อยู่ไปวันๆผมก็เป็นผู้ชายที่ไม่ได้ชอบใครง่ายๆ แต่ไม่รู้ทำไมมันมีอะไรสักอย่างที่บอกผมว่า เธอคือคนที่ผมตามหามานานผมชอบเธอ ผมรู้สึกเหมือนเราจะคล้ายๆกัน เหมือนฝนจะรู้ว่าผมเป็นคนยังไง  ผมจึงต้องให้ฝนแต่งกับคนชื่อเบ้น  อย่างผมก็คงห้ามฝนไม่ได้หรอกคับเพราะฝนตัดสินใจแล้วละว่าจะแต่งกับเบ้น    ในวันที่ฝนแต่งงานในเกมส์ออกับเบ้นผมก็เข้าร่วมพิธีแต่งงานด้วย เพราะฝนชวนผมเข้างานแต่งนี่นา ตอนแรกผมก็ไม่อยากไปดูเลยเพราะมันทำให้ผมรู้สึกเจ็บ แต่ฝนจะแต่งงานผมก็น่าจะให้เกียจฝนบ้างผมจึงต้องเข้าร่วมงานแต่งของฝน ในพิธีแต่งงานผมก็พูดออกมาทั้งที่เป็นคำพูดที่ไม่อยากพูดเท่าไหร่ "ดีใจด้วยนะฝนขอให้รักกันนานๆนะ" (ทั้งที่ข้างใน ผมก็รู้สึกเจ็บแทบอยากจะตะโกนร้องออกมาดังๆ)  หลังจากเธอแต่งงานแล้วผมกับเธอก็ยังเล่นด้วยกันตลอด  ถึงรู้ว่าสายไปแล้วผมก็ยังทำใจไม่ได้เพราะคนที่ผมรักมากที่สุดก็คือฝนผมจะรอผมเชื่อว่าผมรักฝนมาก ผมจะรอ นั่นคือสิ่งที่ผมพูดกับตัวเองเสมอ  หลังจากงานแต่งของฝนได้ไม่นานก็มีคนมาชอบผม 1 คนซึ้งเป็นคนที่รู้จักกันในเกมส์  เธอชื่อ พลอย พลอยเขาอยากแต่งงานในเกมส์กับผม แต่ผมไม่ชอบพลอยเลยสักนิดเวลาผมไปห้องไหนพลอยจะขอตามผมมาทุกที่ ถึงผมจะห้ามพลอยไม่ให้ตามมาพลอยก็ยืนยันจะตามมาเหมือนผมจะไปหาฝนพลอยก็ตามผมมา  (จะตามมาทำไมก็ผมไม่รู้)  นับแต่นั้นผมก็ลบพลอยออกจากรายชื่อเพื่อนเพราะพลอยชอบเดินติดตามผมมาตลอด  คนที่ผมชอบคือฝนคนเดียวเท่านั้น  เวลาฝนเล่นกับเบ้นผมก็รู้สึกหึงขึ้นมาในใจแต่ทำไงได้ละเราเป็นแค่เพื่อน เพื่อนกันเขาไม่หึงกันหรอก ถ้าผมหึงมากกว่านี้ผมก็ไม่ได้เล่นกับฝนนะสิ ทนข่มใจตัวเองตลอดเวลาที่เล่นออกับฝนและเบ้นเราจะเล่นด้วยกันสามคน จนวันหนึ่งฝนได้สืบเรื่องของเบ้นมาและพบว่าเบ้นแอบไปบอกกับผู้หญิงคนอื่นว่าเบ้นใกล้จะหย่ากับฝนแล้วซึ่งมันไม่ใช่ความจิง เบ้นเพียงพูดเพื่ออยากให้ผู้หญิงเข้ามาจีบ  ผมทนไมได้ที่เบ้นพูดแบบนั้นผมจึงขอเธอแต่งงานในเกมส์ออ เธอก็คิดมากพร้อมตัดสินใจแล้วว่าจะอย่ากับเบ้นเพราะทุกสิ่งที่เบ้นอยู่กับฝนเบ้นไม่อาจทำให้ฝนมีความสุขได้เลยฝนยอมรับขอตกลงกับผม  เธอกดหย่ากับเบ้นเพราะเบ้นหลายใจแล้วเธอก็มาแต่งงานกับผม  ไม่มีอะไรทำให้ผมมีความสุขมากเท่านี้มาก่อนเลย ผมไม่อาจทนดูคนที่ตัวเองรักต้องเจ็บ   เราสองคนคบกันมาแล้วแต่งงานกันในเกมส์พร้อมเก็บเลเวลแหวนในเกมส์จนระดับเลเวลแหวนอยู่ในขั้นเลเวลมาก เวลาเข้าไปห้องไหนก็มีแต่คนชมว่าแหวนสวย แล้วอีกหลายคนก็ถามว่าเก็บเวลนานใหมเวลแหวนอะ ซึ่งใช้เวลามากมาย เป็นเดือนเลยละกว่าเลเวลแหวนจะเยอะขนาดนี้ ผมกับฝนก็มีความสุขกันมาตลอด    ตอนเก็บเวลแหวนนี่ก็เก็บทั้งวันเลยนะคับ ต่างคนก็ใจจดใจจ่อกับการเก็บเลเวลแหวนผมต้องเฝ้าร้านเกมส์ด้วยเพราะตอนนั้นผมถูกเจ้าของร้านเกมส์ให้ไปเฝ้าร้านให้ซึ้งผมก็ได้เงินด้วยวันละ 200 จึงเหนื่อยมากกว่าเป็นพิเศษ  ในวันที่ฝนไม่อยู่ตอนเก็บเวลแหวนก็มีน้องแอนเป็นน้องไม่แท้ของฝนมาช่วยเก็บเลเวลแหวนให้  วันไหนที่ผมไม่อยู่ฝนก็จะเอาตัวผมไปเก็บเวลแหวนให้เพราะบ้านฝนมีคอมสองเครื่อง  ไม่ว่าวันไหนที่ไม่มีใครอยู่ก็เหนื่อยกับการเก็บเลเวลแหวนเหมือนๆพอๆกัน    วันเกิดฝนคือวันที่ 20 เดือนมิถุนายน  ทุกๆวันของวันเกิดฝนผมจะส่งของขวัญให้ฝนทุกปี ไม่ว่าจะเป็นของขวัญวันเกิด ของขวัญวันปีใหม่ ของขวัญวันวาเลนไทน์ เราก็ส่งของขวัญให้กันมาตลอด   ฝนเขาอยู่ นน นะคับส่วนผมอยู่ภูเก็ต ไม่ว่าระยะทางจะห่างกันแค่ไหนเราสองคนก็จะทำทุกอย่างให้เหมือนว่าอยู่ใกล้กัน ในวันที่ผมซื้อมือถือมาใหม่ๆ  ฝนคือคนแรกที่โทรหาผม  ฝนบอกผมว่าแค่อยากรู้ว่าเสียงผมเป็นยังไง   ในวันนั้นผมก็รู้เบอร์ฝน  ผมดีใจมากเลยที่ทุกวันเราเริ่มใกล้ชิดกัน  ฝนคือคนที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต ผมรักฝนมากๆไม่ว่าจะเป็นเวลาไหนก็ทำให้ผมคิดถึงเธอ  ฝนเขาคุยไม่เก่งจึงต้องส่งข้อความหากันมากกว่าเป็นส่วนใหญ่ ผมก็ยอมนะเพราะผมรักฝนนี่ผมก็ส่งแต่ข้อความหาฝนตลอดช่วงที่คบกันมา  เราส่งข้อความแทนตำพูดมาตลอดตั้งแต่เริ่มใช้มือถือ  และได้ใช้ซิมทรูมูฟซึ่งโปรของทรูมูฟ 5 บาทสามารถใช้ได้ 50 SMS มันคุ้มหน๊ะ บางครั้งเราส่งSMSผ่านมือถือเกิน 50 SMS ด้วยซ้ำ   เราก็เล่นออมาตลอด ตอนนั้นฝนเลเวลมากกว่าผม ซึ่งผมเลเวล 18 หรือ 19 นี่ละ ส่วนฝนเลเวล 30 ได้มั้งคับ ถ้าผมจำไม่ผิด   แต่ฝนก็ช่วยเอาตัวผมไปเก็บเวลนะทั้งที่ผมบอกเธอว่าไม่ต้องเพราะเธอจะเหนื่อยเปล่าๆตอนนี้ตัวของผมก็เลเวล 40 แล้วส่วนของฝนก็เลเวล 50  ขอบคุณฝนมากนะที่ช่วยเก็บเวลให้เบนสำหรับเบนเลเวลไม่สำคัญเลยละขอแค่ให้ได้เล่นกับฝนเบนก็พอใจแล้วละ    เวลาผมได้เล่นกับฝนผมก็พอใจแล้วละ ทุกวันที่เล่นคอมแล้วฝนไม่อยู่ผมก็เล่นรอฝนบางครั้งฝนก็จะเป็นฝ่ายรอผมมากกว่าในวันไหนที่ฝนไมได้ออนผมก็นั่งรอเธอ  ชีวิตผมดูมีค่าขึ้นมาเมื่อได้เล่นกับเธอ  ผมใช้ชีวิตไปวันๆก็เพื่อเธอ  แค่มีเธออยู่ใกล้ๆในตอนที่ผมไม่มีใครก็มีความสุข แค่มีเธออยู่ใก้ลผม ผมก็มีความสุข  ผมกับเธอจะมีความสุขและความทุกด้วยกันไม่ว่าจะเรื่องอะไรผมก็คอยเป็นที่ปรึกษาให้เธอ  บางครั้งผมก็ให้เธอเป็นที่ปรึกษาในบางเรื่อง ผมกับเธอจะเดินไปด้วยกันตลอดทุกเส้นทางเราไม่เคยทิ้งกัน ไม่ว่าจะทำอะไรในคอมก็จะเล่นด้วยกันเสมอมา ความรักที่เรามีให้กันมาก็เอ่อล้นบ่งบอกว่าเราจะรักกันตลอดไป ทุกคำพูดที่ผมเคยสัญญากับเธอผมสัญญาว่าจะรักแต่ฝนคนเดียว สัญญาว่าจะไม่มีใคร  ผมรักฝนมาก ในความรักของเราสองคนไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้วและผมก็คิดว่าเธอคือรักแท้ของผม ถ้ามันไม่ใช่ผมก็จะฝืนลิขิตฟ้าเพื่อเธอ ผมยอมทุกอย่าง  ยอมเจ็บทุกอย่างเพื่อฝน หลังจากเล่นออมานานผมกับฝนก็ย้ายมาเล่นเกมส์โยวกังด้วยกันเพราะฝนเขาบอกว่าเบื่อเกมส์ออแล้วฝนอยากเล่นโยวกังผมจึงยอมมาเล่นด้วยกันกับฝนแต่สิ่งที่คิดยิ่งทำให้เราห่างกันออกไป  เราสองคนนับวันเริ่มไม่มีเวลาได้เล่นด้วยกัน   ผมเก็บเวลในเกมส์โยวส่วนฝนขายของในเกมส์โยวกัง เราสองคนจึงแยกกันเล่นเพราะผมผิดเองที่ไมได้ตั้งร้านขายของเหมือนฝนเพราะผมตั้งร้านขายของไม่เก่ง ส่วนฝนก็เก็บเงินตลอดช่วงที่เล่นเกมส์โยวกังไว้ซื้อของใส่ ทุกๆเช้าเราจะตื่นมาเล่นด้วยกันเพราะที่บ้านผมมีคอม 1 เครื่อง เวลาที่เราตื่นมาเจอกันก็จะเป็นช่วง 4.00  ตอนเช้านะ เราจะเล่นด้วยกันเวลานี้ตลอดทุกเช้าไม่ว่าจะเปิดเทอมเราก็เล่นด้วยกันมาตลอด ผมยอมตื่นมาเล่นกับฝนยอมเล่นกับฝนทุกอย่างไม่ว่าฝนอยากคุยเอ็มผมก็ต้องออกเกมส์มาคุยเอ็มกับฝน  นับวันที่เราเล่นเกมส์โยวกังเราก็เริ่มแยกห่างกันมาและฝนก็รู้จักกับพี่อั๊น ซึ่งพี่อั๊นเขามีอายุเยอะกว่าฝน  จะว่าเป็นพ่อฝนยังได้เลยมั้ง พี่อันเขาขายของในเกมส์เหมือนกันและฝนก็รักจักกันกับพี่อั๊น  พี่อั๊นก็สอนฝนทุกเรื่องในเกมส์ ไม่ว่าจะเรื่องหลอมอาวุธในเกมส์มาขาย ไม่ว่าจะหาเงิน หรือยังไงพี่อั๊นเขาจะรู้หมด  จะว่าพี่อั๊นเป็นแฟนพันแท้ของเกมส์นี้เลยก็ว่าได้  ส่วนเบนต้องเล่นแยกกับฝนเก็บเวลแยกกับฝน  จนวันนึงฝนให้พี่อั๊นเป็นพี่แท้ๆของฝนเพราะเธอไม่มีพี่เลยและเธออยากให้พี่อั๊นมาเป็นพี่ให้เธอ  ผมก็ไมได้ว่าอะไรและดีใจด้วยที่เธอเจอพี่แล้ว  ยิ่งนานเข้าฝนยิ่งพูดถึงเรื่องพี่อั๊นห้เบนฟังบ่อยจึ้น  เวลาจะทำอะไรฝนก็จะอยู่ไม่ห่างจากพี่อั๊น  เวลาขายของก็ขายด้วยกันระยะห่างก็ห่างกันไม่มาก    จนครั้งหนึ่งฝนสร้างตัวเกมส์ใหม่ ฝนตั้งชื่อว่า ธิดาสระน้ำ ซึ่งชื่อใก้ลเคียงกับพี่อั๊นมาก พี่อั๊นชื่อว่า ราชาสระน้ำ  ก็รู้ว่า ธิดามันคู่กับโอรส  แต่ถ้าใครเห็นชื่อแบบนี้ก็ต้องคิดอยู่แล้วละ...หรือไม่ก็ถามกันว่า เป็นแฟนกันหรอ  หน้าที่ของผมก็เริ่มต่ำต้อยลง  ผมฝืนบอกกับตัวเองว่าคงคิดมากไปเองพี่อั๊นก็เป็นแค่พี่จะไปหึงพี่อั๊นทำไม   ฝนได้ถูดเชิญเข้ากิลพี่อั๊นด้วยละซึ่งเบนไมได้เข้ากิลพี่อั๊นฝนก็เคยชวนผมแล้วแต่ผมว่าผมสร้างกิลเองดีกว่า  ฝนจะตื่นมาช่วยพี่อั๊นทำกิลทุกวัน  วันละ 10 ครั้ง  ครั้ง 1 ก็ใช้เวลาเยอะมาก นับแต่นั้นเรายิ่งห่างกันมากกว่าเดิม  ผมรู้ว่าฝนแค่กิลวอให้พี่อั๊นแต่ผมอยากอยู่ใกล้ฝนผมจึงหลอกตัวงเองแค่ว่าเราคงคิดมาก  อย่างมากฝนกับพี่อั๊นก็เป็นพี่น้องกัน ฝนกับพี่อั๊นอยู่ใกล้กันจนผมต้องอิจฉา  ใจผมรู้สึกเจ็บที่ต้องมานึกย้อนหลังที่เราเคยเล่นด้วยกันจนถึงตอนนี้เรายิ่งห่างกัน    เวลาผ่านไปได้ไม่นานฝนก็สามารถรู้รหัสเกมส์พี่อั๊นได้ซึ่งพี่อั๊นให้รหัสเกมส์ฝน  ทั้งๆที่เลว